Funkcjonowaniu Sokólskiego Domu Kultury dały początek w latach 50-tych inicjatywy społeczne. Za sprawą Mariana Kozakiewicza i Witolda Kulikowskiego powstały muzyczne zespoły artystyczne a pod kierownictwem Antoniego Koniczka zespół teatralny. W  odpowiedzi na duże zainteresowanie sokółczan tego typu działalnością w roku 1956 miejscowa Rada Narodowa utworzyła Powiatowy Dom Kultury, na bazie istniejącego od czasów wyzwolenia Domu Ludowego. Siedzibą instytucji stał się więc budynek usytuowany przy ul. Grodzieńskiej 1. Powiatowy Dom Kultury dysponował wtedy jedynie salą widowiskową ze sceną i dwoma pokojami zaplecza oraz miał do dyspozycji pomieszczenia Klubu i kancelarii na I piętrze. Pierwszym kierownikiem instytucji została Janina Wójcik, instruktorami - Romuald Murmyło (były członek Zespołu Pieśni i Tańca "Skolimów") oraz Tadeusz Giedrojć, Klub prowadziła od 1959 roku pani Emilia Urban.
    
    Od roku 1958 kierownictwo PDK przejął Romuald Murmyło. Powstały wtedy zespoły: taneczny, teatralny, rytmiki dla dzieci oraz - wówczas najbardziej znany i popularny prowadzony pod kierunkiem Hipolita Łęczyckiego - zespół muzyczny. W latach 1963 -1967 kolejno kierownikami instytucji byli: Franciszek Makświej, Agata Baryłka i Mieczysław Mazur.  Z czasem  powstawały nowe formy zajęć oraz zespoły tj. fotograficzny, estradowy, plastyczny.
Osobne miejsce w działalności Powiatowego Domu Kultury zaczęły stanowić wystawy sztuki ludowej a przede wszystkim tkanin dwuosnowowych organizowane przy pomocy Muzeum Okręgowego w Białymstoku.
    
    Od roku 1968 do roku 1975 kierownictwo placówki przejęła Irena Wojciechowska, z której inicjatywy poszerzono bazę Domu Kultury. Wkrótce również wykonano remont pomieszczeń placówki, utworzono pracownie specjalistyczne, dział pracy terenowej a w roku 1981 Społeczne Ognisko Muzyczne.
W PDK odbywały się m.in. powiatowe eliminacje konkursów recytatorskich, piosenek polskich i radzieckich, przeglądy pracy zespołów, koncertyi występy członków Ogniska Muzycznego. Przy współpracy z instruktorami Wojewódzkiego Domu Kultury w Białymstoku organizowano cykle imprez (m.in. "Wędrówki Egzotyczne", "Kolorowe Spotkania", "Ludziom pracy z dedykacją", "Pożegnanie z filmem").
    
    Pojawienie się na sokólszczyźnie Macieja Konopackiego spowodowało większe  zainteresowanie społeczeństwa i władz problematyką tatarszczyzny. Już jako pracownik placówki rozpoczął on gromadzenie pamiątek tatarskich - przyszłych eksponatów do Muzeum Ziemi Sokólskiej.
    
    W roku 1975 w wyniku reformy administracyjnej kraju w miejsce Powiatowego Domu Kultury powołano Sokólski Ośrodek Kultury. Dyrektorem zostałą Walentyna Siniakowicz. Był to czas remontu generalnego budynku siedziby instytucji połączony z modernizacją jego pomieszczeń. W związku z tym SOK  czasowo korzystał z pomieszczeń zastępczych (obliczony na 2 lata w rzeczywistości trwał lat 5 do roku 1981) .
    
    W roku 1976 po raz pierwszy zorganizowana została impreza "Orient Sokólski - prawda i legenda", czemu towarzyszyło otwarcie ekspozycji poświęconej Tatarom polskim a Sokółka stała się miejscem spotkań ludzi z całego kraju zainteresowanych tą tematyką. W roku następnym natomiast odbył się Plener Graficzny, uczestnikami którego było 10 artystów grafików okręgu warszawskiego, którzy w wyniku swego pobytu w Sokółce pozostawili ponad 30 prac o tematyce związanej ze specyfiką sokólszczyzny.
    
    Inne ważniejsze imprezy związane z działalnością Ośrodka w latach 70-tych to  obchody Dni Sokółki (których Dom Kultury był inicjatorem), Dekady Kultury Wsi, jarmarki ludowe oraz turnieje zakładów pracy - organizowane w formie dużych imprez plenerowych na miejscowym stadionie.
W roku 1979, gdy  nowym dyrektorem Sokólskiego Ośrodka Kultury jest Elżbieta Ceglarska, oficjalnie przekazany zostaje instytucji dodatkowy budynek, uzyskany po byłych biurach GS-u a przeznaczony na zlokalizowanie przyszłego muzeum. W związku z czym, za sprawą instruktora Celiny Łuckiewicz do planowanego działu etnograficznego w muzeum gromadzi się eksponaty sztuki ludowej z powiatu sokólskiego.
    
    Rok 1979 był ważny także dla dziejów placówki ze względu na pojawienie się na mapach turystycznych Podlasia, w związku z obchodami 300-lecia osadnictwa tatarskiego na ziemiach polskich, nowego szlaku tzw. "szlaku tatarskiego" wiodącego z Białegostoku do Sokółki i następnie do meczetów w Bohonikach i Kruszynianach. W związku z powyższym Muzeum Ziemi Sokólskiej przy Sokólskim Ośrodku Kultury zyskało nową i stałą ekspozycję dotyczącą Tatarów polskich.
    
    Lata 80-te  Muzeum poszerzono o nowe działy: Izbę pamięci lotników braci Lewoniewskich (obecnie nie istnieje) oraz dział historyczny.
    
    W latach 1995 - 2014 dyrektorem Sokólskiego Ośrodka Kultury była mgr Krystyna Andrzejewska. Obecnie te funkcję pełni mgr Zbigniew Dębko.